My Stint at Digana Village with IMMI=DJVP

This piece is in development.....

Dr. Silva's Garage Sale is important.

He was threatened by DJVP and but he did not tell me that fact.

In spite of me just having returned from UK my extended family was interested in the Garage Sale.

I said, you buy anything you want I would pay. I did not buy anything for me.

In the little conversation  with Dr. Silva, he said that the post is vacant.

I wasn't interested since everybody disagreed except one from whom I used to buy  

High Raised Tyre difficult to find, during 88/89.

I had a rackety Peugeot Car.

It was an Embassy car, I bought for  Rs.25,000/= in cash without a proper registration.

I consider car as a depreciating asset.

I spent about another Rs. 6000/= at Car Mart in Gatame, Kandy including the silencer which was rusted. 

I made a huge racket when driving this car.

It was in good condition but sucker of juice like a? fountain?

Let us set the total cost as Rs. 31,000/=.

Important thing was it had the DPL badge.

Police did not stop it.

DJVP did not stop it.

This is why I believe in Rebirth.

I was saved from DJVP by this car.

This French Gentleman was my Rebirth Link.

I returned from UK on the month of ?? February or March.

Finished my last job in England on the eve of my Birth Day in 1988. 

That is coincidental.

I di not notice it till today.

My mother died on the eve of my Birth and I had the wonderful excuse not celebrating both my Birth day and New Year celebrations in one go.

I do not fancy both.

It is just another day.

Astrology I do not believe.

But I had 2 hour AI conversation on dark energy and dark matter. 

In astronomy.

 

I was in a different dimension in that discussion and it is ongoing.

I think my wife came home early from UK.

I stand to correction here since my memory is fading.

I believed I roamed in London Streets picking things to take home.

My medical registration lasted till 31-01-1988. 

I was asked to work on January 1st, 1988, by that Indian Guy Dr. Patel which I refused. 

He was obviously annoyed. 

 

I think without an underling he had  to clerk his own patients.

I have decided I would never return to UK and no GMC registration and no more Referees from UK.

But Dr. Mubarak was a godly consultant.

He was fatherly figure.

To cut it short, I had symptoms of Caffeine Syndrome.

I thought I had a TIA.

I finished work in 3 places and told him the incident.

He immediately called Dr. Farrant the Consultant in Medicine. 

Cardiprin was given with a come back review in 10 days.

I had 10 days leave.

I went back and cleared OK.

Then I asked Dr. Farrant, am I to continue.

 

He said you be the judge.

Digana Village 

I started working there on the 12-12-1988 to........... to end on 11-12-89 but prematurely terminated by DJVP activities.

The bottom line is unlike other doctors I continued to work in spite RAW put me on their Death List through DJVP.

Few incidents.

1. My Vegetable Vender's neck was slit by DJVP. 

He died asking for me.

Mahaveli Security guy did not open the gate to consult me.

I asked the security guy to be sacked from IMMI, immediately.

In Navaloka, I advised the same security firm to be terminated. 

All of them were sleeping during duty hours.

2. One of my favourite patient's died on the lap of her father. 

DJVD stopped them seeking help.

3. After the Vendor's Death I visited his funeral house several times in spite of DJVP restrictions.

He was given a proper funeral under my supervision.

4. I was very strict with "steroids" according to BNF. 

I should have given prescription for steroids to this kid.

I was liberal with steroids.

The treatment accompanied a very extensive Guide Lines.

The patient or parent would be judge crisis like the above.

5.By this time JVP guy in my staff said I was in their death list.

6. I had Diplomatic Immunity.

I could drive that Peugeot by conformity.

7. Then the Senior Premadasa went on full gear.

8. When the doctor in Manikdivea told me that the body couny is 138, I told our guys to pack things and move to a safer location with our liqueur store with it.

9. Sinnappan our supply officer, a tall Tamil guy was terrified. He suggested we join the DJVP incited protest. 

I said do not be stupid and die on the road.

We would die in here, after a fight.

Gather some protective gear.

10. When I heard they were digging across the road so I could not drive home back. 

I closed the unit and retreated.

11. I had 32 computers and a Satellite under my protection. All were transfers to Hotel Galadhari. I was invited there but declined.

12. I lost my job but contract obligations were paid in pounds.

13. Indian RAW was planning my killing.

My crime working for Americans and Ceylon having its own Satellite.

List can go on.

Number 13 is a good number to remember.

COVID-19: Ceylonese Response 

My Comments

I have made adequate entries on this virus (not the epidemic) at this site!

Our failure to "nip in the bud" were obvious even though government doctors (not GMOA, who bum-sucks politicians) did a creditable job.

We were lucky that we were not a tourist destination for many except Chinese and Indians (that is also for commercial exploitation) after Church Bomb and Wahabis activities which Sirisena ans Ranil failed to address (includes Mahinda too, he did not suppress its activities emerging way back in 2008 fearing loss of Muslim vote).

Cash struck we relied on Chinese and allowed Visa Office for Chinese to operate without supervision.

Very stupid political action.

I have a saying, "Never trust a Chinaman" that includes SOHO in London.

The only difference between Indians (RAW and Gandhis) and Chinese is very simple.

Indians get caught lying but Chinese never get caught with the HELP of WHO with an Ethiopian heading it shamefully.

When India and Africa get affected there is no stop of it spreading like a wildfire (poor sanitation, lack of water, malnutrition, poverty and joblessness compounding).

We may have to go back to hand to mouth existence (with unbearable debts and nobody giving a free lunch- an euphemism of mine) and NM and Sirima Era of Pan Poling-Bread queues and Manioc and Batala.

History repeats itself and SLFP/SLPP (I call it Pathala Party) unlike the UNP cannot feed the masses, especially in the North!

It is like Un SuKi of Myanmar taming the Army.

Very soon we won't be able to tame the emerging army influence on politics.

Thankfully our Police Force kept them at bay! 

Above are SAD realities (only a few mentioned).

COVID-19: Ceylonese Response

Emerging Questions, Testing Times

Reproduction

Rajan Philips

It is now one month after the WHO declared Covid-19 a global pandemic. Some clarity is emerging through the viral cloud about what happened, what went wrong and what might have been done differently. It is legitimate to ask if Wuhan had to be isolated from the rest of China, why could not China have been isolated from the rest of the world. Had that twin isolation been undertaken, China would have got reconnected with the world in 67 days at most, the time it took China to end the isolation of Wuhan. In fact, China’s external isolation would have ended a lot sooner. Trade connections and supply chains would have survived an immediate isolation with minimum disruptions, and would not have been catastrophically broken as they are now. 

This is all now hindsight, but the questions to China and the WHO are not going to go away.

There is plenty of blame to go around the world for general government inertia as well as sinister political calculations. Early warnings were ignored in the US and pandemic emergency plans meticulously prepared in western countries after the SARS crisis were not even looked at this time. 
The exceptions are the few East Asian countries, perhaps Australia and New Zealand down under, and Iceland and Denmark up north. There are broader questions as well – from the direct connections between the growth of global agri-business and the release of pathogens from their harmless natural settings to hit and harm human hosts, and the diminishing global investment in the study of and preparedness for communicable diseases relative to lifestyle illnesses. But the questions and the debates will have to wait for another day until the current fight against the virus is brought under control.

There is no primeval fight or flight option. But fight and feed. Fight the virus, feed the people. That is the task of every government and it cannot get more basic for any government. And the task should not be made more difficult by the all too familiar lapses into never ending spats over race, region and religion. When nothing works, blame the unreliable Chinese or the ugly American. If neither works, blame the Muslims, especially in South Asia. The European Union that was created to end its recurrent internal wars is warring again over supplies and subsidies in the fight against the virus. And for the great NATO, it is business as usual. They will get paid for doing nothing as usual, or for desk-top testing of non-existent pandemic scenarios, unlike everyone else in the world.       

Oh, yes, “April is the cruelest month.” T.S. Eliot would never have imagined that the famous opening line of his melancholy poem, The Waste Land, would turn out to be a morbid prophesy not only for the country of his birth, but also for the country of his adoption. The United State of America, where Eliot was born, is now the epicentre of a global pandemic. And the United Kingdom, of which he became a citizen after renouncing his American citizenship, is faring proportionately the same, if not worse. Prime Minister Boris Johnson himself has become a prime patient of Covid-19. Mr. Johnson is reportedly recovering well, after being in intensive care unit but without needing ventilator support, and much to the relief of a Brexit-battered and virus-hit nation. In general, however, and as usually alarmingly in the US, marginalized people are faring the worst.

The number of Covid-19 cases and deaths worldwide keep rising relentlessly. There are different lights in different tunnels. Europe seems to be on the mend finally, but only through a mountain of the dead. In the US the virus is surging in one state after another, but the curve appears to be flattening in general. Africa is no longer immune as it appeared to be at the start, and the worst is yet to come both for the continent’s health and its economy. East Asia is relatively stable, including China the origin of the viral quake. South Asia is sitting somewhat precariously in the middle, with India looming as the huge known unknown. That is the current picture and also the context for ongoing decision making.

Decision Making

Decisions are now being made in three interlocking planes, the science about the virus, the public action to contain its transmission, and governmental efforts to cushion the economic fall outs. The practical side of the science about the virus is all about testing. It is the paucity of testing and the lack of sufficient knowledge about the virus that has made contact tracing and physical distancing – from simple home isolation, to centralized quarantines, to total lock downs - the only way to break the chain of transmission and stop the viral spread.

It is the same paucity that has given rise to two, rather crude but the only available, universal metrics in the tracking of the virus and the fighting of its transmission: the number of days it takes to double the number of Covid-19 cases; and the number of tests per million population. The former helps in plotting the curve and the latter to assess the extent of the virus spread and to see if and how containment measures are working. For comparison, in the pandemic hot spots like China, Italy, Spain and the US, the number of days during which cases doubled, shrank from six to seven days at the start to three to four days during the surge.

Sufficient testing is needed to decide how and when the current isolation and distancing could be relaxed, and in what stages. Until then, there are economic fall outs to be taken care of. Unlike any of the past economic upheavals, the current shutdown is the worst supply side crisis ever, and writ large over the world like never before. While during the 2008 Great Recession, the western countries were hit hard and the peripheral economies were relatively spared, it is the global periphery that will be hit harder than the economic centres in the current showdown. Global initiatives have been either promised or called for by G20 leaders ($5-trillion), the UN ($9-trillion) and a large group of former world leaders ($5-billion) – that includes President Chandrika Kumaratunga. If any or all of them were to materialize, that would ensure a significant cash flow to peripheral countries. But how soon and how much are indeterminate, and the current beggar-thy-neighbour attitude to one another among the  western countries does not augur well for much global certainty.    

Testing delays have been universal, except again for the few East Asian countries. Even the US got tied up in regulatory knots and wasted precious time in the beginning before ramping up its testing program. The countries that are doing better in containing the virus are also doing larger number of tests than others. South Korea and Singapore are at 9,000 and 12,000 tests per million people, respectively. Australia is at 13,000 tests per million people, while Bahrain and Iceland are off the charts at 35,000 and 89,000 (multiple) tests per million. Timing is important. Germany and Italy are doing 15,000 tests per million, but they started late, especially Italy. France and England are under 5,000 tests per million, while the US and Canada are hitting close to 7,000 and 10,000 tests, respectively, but with significant regional variations.

Testing time for Sri Lanka

By all accounts, Sri Lanka has done phenomenally well in contact tracing and supervised quarantining. The record on testing, however, is nowhere near as good. Currently, the tests are reportedly limited to patients only, and about 3500 tests have been carried out so far according to recent news reports. That would place Sri Lanka at about 175 tests per million people, and in the same South Asian camp as Bangladesh at 36 tests per million (with 6,000 tests), India at 107 (145,000 tests), and Pakistan at 212 (45,000 tests). Sri Lanka has been conducting 150 to 300 tests daily, although it is said to have the capacity to go up to 1500 tests a day. At this rate, it will take just over two months to reach a reasonable target of 5000 tests per million (i.e. 100,000 tests). There have also been suggestions that the daily test rate can go up to 12,000 tests a day, but there has been no follow up regarding an aggressive testing program  

There is then the debate, including in Sri Lanka, about what tests to perform and who should be targeted for tests. The primary test type is the diagnostic laboratory PCR (Polymerase Chain Reaction) test that detects the virus and confirms infection in a person. Multiple tests are needed in some cases before infection is confirmed. In many jurisdictions, this test and confirmation are required for ‘treating’ patients, even though, as some epidemiologists and physicians have pointed out, there is no accredited therapy for Covid-19.

The WHO definition of a confirmed case as “a person with laboratory confirmation of COVID-19 infection”, gives PCR test a special imprimatur. Dr. Jayaruwan Bandara, Director of the Medical Research Institute, has called it “the gold standard test” for diagnosing Covid-19. Understandably so, and the same token entails many restrictive guidelines for carrying out the test. The lab work invariably takes time and it has taken too much time even in western countries to increase the laboratory throughput of test results.

In addition, the PCR test is not a mass surveillance test to assess the spread of infection in a community. Hence the call for a second test, the serology test, that detects the antibodies that are produced to fight the virus infection. This can be used for both diagnosis and for population surveillance that will show the number of people who have been infected, including those with minor symptoms and those who are asymptomatic. Detecting asymptomatic cases is the special advantage of the serology test, knowing that asymptomatic transmission of the coronavirus is what renders it intractable.

As against these merits of serological testing, there is conventional reluctance in (government) medical and health regulatory circles to implement a serological testing program at the early stages of an epidemic. The reluctance might be because the regulatory agencies are not prepared to apply the serology test for diagnostic purposes insofar as the test does not detect the virus or early infection. Serology tests are typically used after an epidemic to assess the levels of infection and immunity in the community to prepare for the next outbreak. This point has also been made by the Director General of Health, Dr. Anil Jasinghe, who has indicated that “PCR is the test that was used by China and South Korea, at the initial stage of Covid-19, and that tests, like blood antibody testing, were used later.” The Sri Lanka Medical Association (SLMA) has also called for expanding PCR testing instead of shifting to serology testing.

On the other hand, the GMOA, in my understanding from news reports, has been pressing for implementing a rapid (serology) test program, and to carry out tests among 45,000 or so ‘contact traces’, who are in quarantine and are yet to be tested. In between, Chair Professors of Medicine (and specialist Physicians) from six of the island’s medical faculties, in their letter to Lt. Gen. Shavendra Silva, Chairman of the Covid-19 National Task Force and Dr Anil Jasinghe, Director General of Health Services, recommending next steps, have called for increasing test capacity and to “seek advice from virologists regarding what tests are most appropriate for use in specific scenarios.”

Across the world, a Canadian epidemiologist, Prof. Dawn Bowdish of McMaster University, has said that serology tests “are absolutely the gold standard for understanding the spread of this infection.” So, if both the PCR and serology tests are gold standard tests according to medical experts, albeit for different purposes, why not use both – from a simple and practical policy standpoint, to serve both purposes in Sri Lanka, and since both are needed. That is, both to diagnose patients and to track the virus spread. New serology tests are already being used in a number of countries, each priced at $10 (Rs. 2000, less than the PCR test cost of Rs. 6000), and able to give results in 20 minutes.

One more viewpoint on the matter of testing might be of particular relevance in the Sri Lankan context, with a tradition of doctors providing exceptionally good diagnosis in spite of limited resources for laboratory testing. Prof. David Fisman, Infectious Disease Epidemiologist and Physician at the University of Toronto, has suggested that given the newness of and the lack of information on Covid-19, ‘clinical case definitions’ should be used to identify Covid-19 cases where formal testing facilities are not sufficiently available. According to Dr. Fisman, clinical definitions were used during the SARS outbreak in Canada, and at the height of the current crisis in China, CT-scans were used in diagnosing Covid-19. Dr. Fisman has also suggested that in a pandemic situation such as this, every patient admitted to a hospital should be tested for Covid-19, along with healthcare providers. Testing of inmates in prisons, and other high-density dwellings and institutions would also make sense.

At this early stage of an epidemic caused by an etiologically little-known virus, the sampling for testing is invariably not random. Optimal sampling strategies have been developed for other disease epidemics that are both time-dependent and independent, and target both the vector (virus) and the host (human) populations. For now, in the case of the coronavirus, the rather crude metric of ‘tests per million’ appears to be the only guidance everywhere. Random sampling has been reported in Iceland, but the randomness assumption there is also being contested. In the light of all this and to get to practical matters, what could be the next steps in Sri Lanka?

Next Steps and Potential Slips

There is no further need to belabour the case, which is to implement both the PCR and the serological tests as rapidly as possible and as in many numbers as possible. Sri Lanka could learn from Vietnam, which has a low testing rate, about 1,200 tests per million people (and a total of 115,000 tests), but has aggressively carried out contact tracing and targeted ring-testing among the traced contacts to break the chain of transmission. The Sri Lankan government should support medical and health professionals to devise testing programs specific to each district, based on the experience so far and district-specific infection information, and implement them aggressively. There are medical faculties practically in every province and their resources should be leveraged to maximum benefit through co-ordination with the MRI and the Director General of Health Services.

It would also be helpful if the government could set up a proper professional forum where all the medical voices and opinions could be channeled and consulted without their having to find independent media outlets to express themselves. There is some media muttering that some medical voices are closer to the political powers than others. But that is inevitable and in itself should not be much of a concern, provided the scientific independence of the MRI and the administrative independence of the Director General of Health Services are not compromised.

To strike a personal note, I have found the silence of Dr. Tissa Vitarana in all of this somewhat puzzling. As onetime Director of the MRI, he was a highly respected medical scientist and was universally liked as a person, as some UNP Doctors used to say, in spite of his affiliations to the LSSP. His age should not be a factor, because everybody who is somebody in the current Administration is old. Dr. Vitarana is the only medical scientist who is politically associated with the current Administration. He is the Governor for the North Central Province and is also on the SLPP National List for the parliamentary election. And he could be a source of experience and wisdom in linking medical-scientific thinking and political decision making.

A ramped-up testing program and informed consultations based on test results will be critical in determining the next steps in coming out of the current curfew situations in the country. The virus is not going to disappear any time soon any where in the world, until an effective therapy or a successful vaccine is found. So, there cannot be a total relaxation of the current restrictive measures. In fact, it would be prudent to expect and prepare for restrictions and relaxation to alternatingly continue for rather long periods of time. And there are good practices to follow – from Vietnam, South Korea, Singapore and Taiwan.

Singapore is currently implementing a series of “stepping up measures” to deal with a second spike in the local transmission of the virus. Singapore calls the measures a “circuit breaker”, not a lockdown or a curfew, and they are being implemented with due preparation and prior notice to avoid public confusion and transport stampedes.  The measures will initially last a period of one month, which is calculated to cover two cycles of viral incubation. Additionally, modern supermarkets and traditional ‘wet markets’ will remain open and people will be allowed shop in orderly manner while maintaining minimum physical separation. These are not difficult measures and similar measures can be easily implemented in Sri Lanka. In Colombo, and other main cities, it should not be difficult to keep markets open and designate separate days of the week for households from different areas (e.g. by streets or ward) to do their shopping.  

Overall, the government faces three challenges: containing the virus; cushioning the economic fallouts; and ensuring the survival of constitutional politics. On the first, the government deserves all the credit that has been extended to it. Hopefully, it will keep up the good work, informed by sufficient test data and appropriately adopting good practices from East Asian countries. It is too soon to pass verdict on the second challenge. Even without the virus the government was in a deep hole and the virus has made it infinitely worse. Its first responsibility is to support employees and businesses who are involuntarily locked out of work, and this goes far beyond fulfilling the already established subsidy practices.

To that end, the government should look for immediate funding opportunities anywhere and everywhere, bilateral or multilateral. It could even send Chandrika Kumaratunga and Ranil Wickremesinghe as urgent emissaries to scour the world and not to return without foreign exchange. They could be more useful to the country from the outside than from within. Of course, they cannot emplane immediately, nor is physical travel really necessary with the new virus making virtual connections the new reality. Desperate times call for desperate measures, and no one is going to lose by working together in this crisis. Hopefully, I am not jinxing the possibility of a positive outcome for the country by publicly suggesting it.

The government should also forcefully nix lamebrained ideas emanating from within its ranks. Two have surfaced so far – one on (ab)using the EPF savings as a stimulus source, and the other to bring back import substitution from the long-ago dead. Neither seems to have found any traction, and hopefully both are still born, or dead on arrival. This is not to say that there is no room for new ideas, only they should not be lamebrained.

Worldwide food scarcity has been talked about even before the arrival of the virus, and its arrival makes it all the more urgent. Sri Lanka can and must re-energize its food production, but without raising barriers. It is a fact of Sri Lankan economic history that local food production has thrived only when there was no barrier at the customs, or checkpoints at district boundaries. One can be a socialist and doesn’t have to feel shy about saying this. As for new ideas, it would be worth for some in the government and the industry to explore the possibility of retooling the island’s industrial knowhow and technology in medical glove making and the garment industry to cater to the rising global demand for hospital gowns and other Personal Protection Equipment (PPE) for frontline healthcare providers. 

The third challenge is also the government’s Achilles’ heel, and where it can slip. The success here will be marked not by the extent of the SLPP’s victory at the next parliamentary election, whenever it comes, but by the extent to which President Gotabaya Rajapaksa and his Administration abide by constitutional norms in exercising executive power. A curfew without declaring emergency, avoiding emergency rule to avoid recalling parliament, and bankrolling off the national coffers, no matter how empty, without parliamentary approvals – are all jointly and severally beyond the pale in every direction. The President has the power and the option not to do any of this. And those who advise him to the contrary are not serving the President or the country well.

The latest in this vein is the missive by Presidential Secretary, Dr. P. B. Jayasundara, to Mahinda Deshapriya, Chairman of the Election Commission. The latter was ill-advised to start a public correspondence with the President on deciding a new date to hold the now postponed parliamentary election. Dr. Jayasundara, rather than elevating the discussion, has chosen to lower it by indulging in pettifogging and seriously indefensible polemics. He has lowered the office of the President. In the midst of a generational battle against a novel pathogen, President Gotabaya Rajapaksa deserves better from his Secretary.   

 

අනා ගැනීම සහ නා ගැනීම

නන්දා මාලිනී මෙන් නා නා නාන්නේ නෑ ඕස්ට්‍රේලියාවේ සීතලට, 

කියලා නැටුමක්‌ 

නටන්න හිතෙනවා

නමුත් ඊට වඩා වැදගත් කාරණායක් ගැන කියන්න තියෙනවා.

නීතිය සහ අධිකරණයේ ස්වාදීනත්වය ගැන නොදන්නා නරුමයන් ටිකක් පත් වුනාට පස්සේ,

ඉස්සෙලා  අනා ගන්නවා,

විනිශ්චකාරයන් කරමින් ඉන්නේ ඒ නියමිත සංසිදීය අනා ගෙන, අනා ගෙන, අනා ගෙන, යෑමයි. 

ඊට පස්සේ අපි මඩ ගොහෝරුවේ නාමින් අපි මඩ සුද්ද කරනවා කියන්නත් ඉඩ තියෙනවා.

මඩ නාගත්තට පස්සේ අමුඩය ගලවා ගත්තත් ප්‍රශ්නයක් නැහැ.

බලන්නත් හෝ පෙන්න දෙයක් නැති නිසා.

කොහම නමුත්,

"සුරසේන අහවලා, නඩු ඇහුවා වගේ, මචං" 

කියන ප්‍රස්ථාපිරුල නීතී පොතේ නැති උනත්, ජන මනසේ ස්ථාපිත වීම නියතයි, අනිවාර්යයි. 

කොලේ වහලා ගහන කාර්ඩ් ගේමක්

විනිශ්චය කරුවන්ගේ විශ්රාම වයස දික්කිරීම කොලේ වහලා ගහන බුරුවා ගැසීමක්.

චන්දදයකයා බුරුවාට ඇන්දීම නරක වැඩක්.

නංගි පෙන්නල අක්කා බැඳලා දෙන්න හදන්නේ.

 

රට බෙදන්න දෙන්න එපා.

රාජ් සෝමදේව ලංකා ඉතිහාස පොත කැඳහැලියක් කිරීම

රාජ් සෝමදේව LTTE තැරව් කාරයෙකි.

ඔහුට දමිළ සම්බවයක් ඇති නිසා ලංකාව ගැන ලියනකොට පොඩි ඉර්සියාවක් පහළ වී ඇති බව විශ්රාමගිය වෛද්‍ය වරයෙක් ලෙස මට හැගීමක් පහළ වෙයි.

එය සාධාරිකරණය කිරීම පහසුය.

පරනවිතාණ මෙන් සමහර කොටස් අස්සේ හන්ගලා උපේ බඩට ගහනවා.

පරිස්සමින් වෙන්න.

Father of FREE Education-C.W.W. Kannaggara

 

Father of FREE Education-C.W.W. Kannaggara

Father of FREE Education-C.W.W. Kannaggara

Reproduction

කුහකකම වෙනුවෙන් අපි‘ හෙවත් අමතක කළ කන්නන්ගර..!

චාමර ලක්ෂාන්ගේ සටහන

(ලංකා ඊ නිව්ස් -2016.ඔක්.22, ප.ව.4.45) 

මේ සටහන ලිවීමට පෙලඹවූයේ එංගලන්තයේ සිටින මනීෂ චාමර අමරසේකර තම ෆේස්බුක් ගිණුමට තැබු සටහනක් මා තුළ ඇතිකළ කම්පනයයි.

 

සැතපුම් දහස් ගණනක් ඈතින් සිටිය ද තවමත් රට තොට සිදුවන දෑ පිළිබඳ උනන්දුවෙන් සිටින්නකු වන මනීෂ “කොටා” තිබු සටහන සැබැවින්ම, සංවේදී එකක් ම විය. 

ඔහු ලියා තිබුණේ නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා ලෙස සැලකෙන සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර මහතා පිළිබඳවය. 

චේ ගැන පොස්ට් දුටුවෙමි. 

සැමරුම් උත්සව පාපැදි සවාරි දුටුවෙමි. ඔහු ලංකාවට හෝ මෙහි මිනිසුන්ට කළ දෙයක් මා නම් අසා නැත. 

පසුගිය 13 වැනිදා නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා වන කන්නන්ගර මහතාගේ 132 වැනි ජන්ම දිනය යෙදී තිබිණි. 

 සැමරුම් නැත. 

පෝස්ට් නැත. 

නිදහස් අධ්‍යාපනයේ අයිතිකරුවන් වී සිටින අන්තරයට අදාළම නැත.

 

කැම්පස්වල චේගේ රූපය ඇතිමුත් කන්නන්ගරගේ රූපය නැත. 

ඔහු නිදහස් අධ්‍යාපන පනත හඳුන්වා දෙන විට ජවිපෙ, එජාප හෝ ශ්‍රීලනිපය බිහි වී වත් නැත. 

 

බණ්ඩාරනායකලා, සේනානායකලා, රාජපක්ෂලා, ඉල්මහ විරුවන් සමරන රටේ එතුමා ගැන පුවතක්වත් පළ නොවීම කනගාටුදායකය. 

එතුමා නොසිටින්නට අද බහුතරයක් අයට චේ සමරන්න තියා චේ වචනයවත් කියවීමට හැකියාවක් නොතිබෙන්නට තිබිණි. 

ලංකාව වටේ ඇති අනිත් රටවල සාක්ෂරතාව බැලීම පමණක් මා කියන දෙය තේරුම් ගැනීමට ඉවහල් වනු ඇත.” (උපුටා ගැනුම අවසන්)

මේ රට වෙනුවෙන් කිසිදු සාධනීය මැදිහත් වීමක් සිදු කර නොමැති පුද්ගලයන් සැමරීමට දින ගණන් කාලය කා දමන රටක පිටු ගණන් කඩදාසි කොළ නාස්ති කරන පැය ගණන් තම මාධ්‍ය අවකාශය අවභාවිතාවේ යොදවන රටක සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර වැනි මාහැඟි සේවාවක් මේ රට වෙනුවෙන් කළ පුද්ගලයකු අමතක වීම යනු එක් අතකින් විමතිය දනවන කාරණයක් ම නොවේ.

 

තාක්ෂණයෙන් ඩිජිටල් වූවත් සංස්කෘතියෙත් තවමත් ගල් යුගයේ ජීවත් වන ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ සැබෑ ස්වභාවය මෙයයි. 

එසේ කියා ආචාර්ය සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර වැන්නකු පහසුවෙන් අපට අමතක කළ හැකි ද යන්න පැහැදිලි ප්‍රශ්නාර්ථයකි. 

ඒ ඔහු මේ රට වෙනුවෙන් කර ඇති අද්විතීය මෙහෙවර දෙස අවධානය යොමු කරන ‍කලය.
වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම දැවැන්ත විප්ලවයක් කන්නන්ගර මහතාගේ මැදිහත් වීම තුළ මෙරට සමාජ දේහය තුළ සිදු විණි. 

නිදහස් අධ්‍යාපන පනත හඳුන්වා දෙමින් අධ්‍යාපනයට ප්‍රවේශ වීමට ඇති අයිතිය ඈත ගම්බද දරුවන්ට ලබා දීම තුළ සිදු වූ විප්ලවය පිළිබඳව අටුවා ටීකා ටිප්පණි පැවසීම අවශ්‍ය නැත. 

කැලේ පිපුණු මල් කැලේම පර වී නොයන්නට එය ඉඩ සැලසුවේය. 

තවත් සරලව කිවහොත් නිදහස් අධ්‍යාපනය නොතිබිණි නම් ඈත ගම්වල අති බහුතරයක් දෙනා අධිපති ගෙවල්වල මෙහෙකරුවන් වන්නට ඉඩ තිබිණි. 

මේ සියලු අර්ථයන් ගෙන බලද්දී ආචාර්ය සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර යනු දැවැන්ත යුග පුරුෂයෙක්මය.

1945 ජූලියේදී නිදහස් අධ්‍යාපන පනත සම්මත වීමෙන් පසු කන්නන්ගර මහතා සභා ගැබෙන් පිටතට පැමිණෙද්දී ඔහු අසලට අමුත්තෙක් කිට්ටු විය. 

ඒ එවකට කොළඹ ඉන්දියානු මහකොමසාරිස්වරයා ලෙස කටයුතු කළ එච්.එම්. ආනේ මහතාය.

“අයියා අපේ රටේ ඉපදිලා මේ වගේ පනතක් ඉදිරිපත් කළා නම් දෙවියන්ට වගේ සලකනවා.” ඔහු කන්නන්ගර මහතාට අත දෙමින් එසේ පැවසුවේය.

 

ඉන්දියානුවන් එසේ කරන බව පැවසුව ද අපේ අය නම් කන්නන්ගර මහතාට 1947 මහ මැතිවරණයේදී ඉහළම සැලකිල්ල දැක්වූයේ ඔහුව පරාජයට පත් කරමිනි.

නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා ගෙදර යවමින් ධන කුවේරයකු වූ විල්මට් ඒ. පෙරේරාව රටේ ව්‍යවස්ථාදායකයට පත් කිරීමට තරම් පස්යොදුන් කෝරලයේ ජනතාව එදා අකෘතඥ වී තිබිණි.

දේශපාලනඥයකු ලෙස කන්නන්ගර මහතාගේ අගය වැඩි කරනුයේ ඔහු එය තම පැවැත්ම වෙනුවෙන් කිසිදා භාවිත නොකළ කෙනකු බැවිනි. වසර විස්සකට වැඩි කාලයක් රටේ ව්‍යවස්ථාදායකය නියෝජනය කළ ද පෞද්ගලිකව ලාභ උපරීම කරගැනීමේ අදහසක් ඔහුට කිසි දිනක නොතිබිණි. 

ඒ නිසාම ජිවිතයේ සැඳෑ කාලය සතුටින් ගෙවීමට තරම් හැකියාවක් ඔහුට නොවීය. 

1961 ඔක්තෝබර් මස 26 වැනි දින නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ කථානායක ආර්.එස්. පැල්පොල මහතා වෙත කන්නන්ගර මහතා යැවූ ලිපිය අපට පෙන්වා දෙනුයේ අවංක දේශපාලනඥයකුගේ ශෝකාලාපය මිස වෙනෙකක් නොවේ. ජීවත්වීම සඳහා තමනට පිං පඩියක් ඉල්ලමින් කන්නන්ගර මහතා යැවූ ඒ මුල් ලිපියේ කොටස් දෙකක් මෙසේ උපුටා දක්වමි.

සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර
නො. 36,
තිඹිරිගස්යාය පාර,
හැව්ලොක් ටවුම,
කොළඹ 06.
1961 ඔක්තෝබර් මස 26 දිනදීය.
ශ්‍රී ලංකා නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ කථානායක ගරු ආර්.එස්. පැල්පොල මැතිතුමා වෙතයි.
රජයේ ඉහළම රාජ්‍ය සභාවල සියවස් කාලකටත් වැඩි කාලයක් සේවය කිරීමෙන් පසුව මා දැනට පත්වී තිබෙන අසරණ තත්ත්වයන් නිසා හදිසි මූල්‍යමය ආධාරයක් අපේක්ෂාවෙන් මෙම ඉල්ලීම ඔබතුමා වෙත ඉදිරිපත් කරන බව ගෞරවාන්විතව දන්වා සිටිමි.
මගේ මේ ඉල්ලීම ඉදිරිපත් කිරීමට හේතු සාධක වශයෙන් පහත සඳහන් වැදගත් කරුණු කිහිපය ඔබතුමා ඉදිරියේ තැබීමට අදහස් කරමි.

ආයෝජනවලින්, නිවාසවලින්, ඉඩකඩම්වලින් හෝ වෙනත් ප්‍රභවයන්ගෙන් මට කිසිදු පෞද්ගලික ආදායමක් නොලැබෙන බැවින් මා වසර ගණනාවකම යැපුණේ මගේ මිත්‍රයින්ගෙන් හා හිතවතුන්ගෙන් ලැබුණු පරිත්‍යාගවලිනි. 

මගේ සෞඛ්‍ය රැකගැනීම සඳහා කළ යුතු අත්‍යවශ්‍ය වියදම් වෙනුවෙන් ගෙවිය යුතු බිල්පත් දිනපතා ගොඩගැසෙමින් පවතී. මිත්‍රයන්ගෙන් හා නැදෑයන්ගෙන් සහනාධාර යැදීම සියවසකින් තුනෙන් එකක් තරම් වූ කාලයක් තිස්සේ රජයේ ඇමැති තනතුරක් දැරූ මා වැන්නකුට කිසිසේත් තරම් නොවන බවට ඔබතුමා ද එකඟ වනු ඇත යනු මාගේ විශ්වාසයයි.

රජයෙන් ක්ෂණික සහනයක් අපේක්ෂාවෙන් මගේ මේ ආයාචනය ඔබතුමා වෙත ඉදිරිපත් කරන්නේ අද මා මුහුණ පා සිටින අවාසනාවන්ත තත්ත්වය නිසාම බැව් සැලකුව මැනවි.

 

එසේම සියවස් කාලකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ මගෙන් කිසියම් ගෞරවයකට හා පිළිගැනීමකට ලක් වූ සේවයක් ඉටු වී ඇති බව ද මා අදහස් කරන නිසාත්ය.
ඒ වගත් මෙසේම
ඔබතුමාගේ යටහත් කීකරු සේවක
සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර
(මුල් ලිපියේ කොටස් දෙකක් පමණි) 
ජාතියට දේශයට නිදහස් අධ්‍යාපනයේ ආශීර්වාදය ලබා දුන් ආචාර්ය සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර ඇමැතිතුමාට අවසානයේදී අත් වූයේ එවන් දුක්ඛදායක ඉරණමකි.
මේ ඉල්ලීමට ප්‍රතිචාර දක්වමින් එතුමාට පාර්ලිමේන්තුවෙන් රුපියල් දසදහසක පාරිතෝෂික මුදලක් ගෙවූ අතර, පසුව මසකට රුපියල් 500 බැගින් පින් පඩියක් පිරිනැමිණ.
පසුව බලයට පැමිණි රජය යටතේ එම මුදල රුපියල් 1000 දක්වා වැඩි කරන ලදී. මේ ආකාරයට දුක්ඛිත දිවියක් ගෙවූ කන්නන්ගර මහතා 1969 සැප්තැම්බර් 23 වැනිදා මිය පරලොව ගියේ තවත් අමතක කර දමනු ලැබූ පුද්ගලයකු වශයෙනි.
සී.ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්. කන්නන්ගර වැනි පරමාදර්ශි දේශපාලනඥයන්ගෙන් ආදර්ශ ලබා ගන්නවා වෙනුවට අපේ බහුතරයක් දේශපාලනඥයන් පෙලඹී ඇත්තේ ඊට පිටුපෑමටය. 

ඒ වග පෙන්වීමට උදාහරණ අනන්තවත් සැපයිය හැකිය. එජාප හා ශ්‍රීලනිපය නියෝජනය කරන ඇමැතිවරුන් දෙදෙනකු හබරාදුව ප්‍රදේශයේ එකම පාරක් දෙකොනින් විවෘත කර රට හිනස්සවා තවම ගතව ඇත්තේ දින කිහිපයකි. 

සිනාසීම වෙනුවට මෙම කාරණය දේශපාලනඥයන්ගේ කාර්යභාරය කුමක් විය යුතු ද යන්න සිතා බැලීමේ අවස්ථාවක් අපට ලබා දෙයි. 

1948 සිට ක්‍රියාත්මක ජනප්‍රිය දේශපාලන සංස්කෘතියෙන් පිට පැනීමට තවමත් අපේ දේශපාලනඥයන්ට නොහැකි වී ඇති බව පීත්ත පටි කපමින් කරන මේ මාදිලියේ විවෘත කිරීම්වලට තවමත් ඔවුන් සම්බන්ධ වීමෙන් පෙනී යයි. 

ජනතා කැමැත්ත දිනු දේශපාලනඥයකුගේ කාර්යභාරය විය යුත්තේ පීත්ත පටි කැපීම, ඡන්දදායකයන්ගේ මඟුලට, අවමඟුලට සහභාගි වීම නොව රට හා එහි වැසියන් වෙනුවෙන් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයයි. 

මෙසේ පීත්ත පටි කැපීමට යෑමෙන් සිදු වනුයේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට ඇති කාලය අපතේ යෑමකි. ප්‍රාදේශීය හා පළාත් සභා මට්ටම නියෝජනය කරමින් ඒ ඒ තලවල දේශපාලනඥයන් කොතරම් සිටිය ද පාරක් විවෘත කිරීමට වීදි ලාම්පු විවෘත කිරීම වැනි සරල කාරණාවලට පවා සම්බන්ධ වීමට කැමැත්ත දක්වන ජාතික තලයේ දේශපාලනඥයන් අතිබහුතරයක් මේ රටේ සිටිති. 

පීත්ත පටි කැපීමට දක්වන උනන්දුව ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට හා සමාන්තර වෙනත් රටවල සාර්ථකත්වයේ අත්දැකීම් ගැන කියැවීමට ඔවුන් වැය කළේ නම් සැබැවින්ම මේ රට සුරපුරයක් බවට පත් වී බොහෝ කල්ය.

හුදු ප්‍රදර්ශන කාමයට අමතරව වරප්‍රසාද පසුපස හඹා යෑමට වත්මන් දේශපාලනඥයන් තුළ ඇති කැමැත්ත රටේ දේශපාලනය තවත් දුර්වර්ණ ගන්වයි. 

දේශපාලන බලය හා වරප්‍රසාද අතර ඉතා කිට්ටු සම්බන්ධතාවක් ශ්‍රී ලංකාව වැනි දේශපාලන වශයෙන් අව-සංවර්ධිත රටක පැහැදිලිවම දැකගත හැකිය. 

සාමාන්‍යයෙන් දියුණු යැයි සම්මත රටවල බලයට පත්වීම යන යෙදුම හෝ දේශපාලන ශබ්ද කෝෂය තුළ දක්නට නොමැති අතර ඒ වෙනුවට ඇත්තේ ‘කමින් ටු ඔෆිස්’ නොඑසේ නම්: කාර්යාලයට පැමිණ රාජකාරි කටයුතු ඇරැඹීම යන්නය.

බොහෝ රටවල් ‘කමින් ටු ඔෆිස්’ කියද්දී අපි තවමත් ‘කමින් ටු පවර්’ යනුවෙන් කියමින් සිටින්නෙමු. එය, අපට ගැටලුවක් වුවද දේශපාලනඥයන්ට නම් වරප්‍රසාදවලින් තොරව පැවැත්මක් නොමැති බව දිගින් දිගටම පෙනෙන්නට තිබීම අතිශයින්ම කනගාටුදායකය.

-චාමර ලක්ෂාන් කුමාර විසිනි-

සත්‍යට මුහුණ නොදෙන්නා අසත්‍යයෙන් මියයයි

මේ ධර්මපදයක් නොව මගේ ලංකාව ගැන දේශපාලන කියවීමක්.

බොරු අම්බානක කියලා බලය ලබා ගෙන, එළබෙන ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දෙන්න බැරිකළ ජනතාව ගොනාට ඇන්ද වීම තමයි මේකට කියන්නේ.

සිංහල යතුරුපුවරුව

මේ සිංහල Desh යතුරු පුවරුවය. 

තනි ඇඟිල්ලෙන් ලියන්න පුලුවන්ය.

අකුරක් වැරදුනොත් තොරා ගැනීමට පුවරුවේ ඉහල තට්ටුවේ අකුරු පෙලක් ඇත.

අනගිය.

නොබෙල් ත්‍යාගයට මම එම මේවලම තෝරා ගත්තෙමි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ඇසල පෙරහැර සන්නිය වැලදීලාද?

මට පෙනෙන විදියට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ඇසල සන්නිය වැලදීලා ඇත.

මෙය පිස්සු බලු රෝගය තරමට අසාද්‍යවෙලා ඇති නමුත් සුව කරන බෙහෙතක් නැත.

ඇසල පෙරහැරේ සංස්කෘතික අංශයේ කොටසක් වන අලි ඇතුන් සක්මන් කිරීම නවත්වන්න පොලු ඇරන් සටනට බැස ඇත.

අනේ අනිච්චන්.

නුවර පෙරහැර මා නොදත් කරුණු

ආරම්බය 

1. කප් සිටුවීම 

කිරි ගසකිං අලුත් ලීයක්  නොහොත් දැවැයක්යක් සකස් කිරීම

පොත්ත ගලවලා පිරිසිදු සුදු රෙදි කඩකින් වසා අලුත්නුවර දැඩිමුන්ඩ රජමහා දේවස්ථානයේ සිට මහනුවර ගෙන ඒම.

මෙම ලීය කොටස් 4කට කපා සතර දේවාල වල සිටවීම 

උඩු වියන් සහිත සතර පැති වලින් වටවු කොටුවක් සකස් කිරීම.

මෙය කපුවාගේ යුතුකම වේ.

මේවා සියල්ලම ද්‍රවිඩ රජවරුන්ට යටත්ව සිටින කාලයේදී ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් ආදේශ කල පුහු වතාවත්ය.

කුලය, පුද්ගලවාදය සහ පිරිමින්ගේ ප්‍රමුඛත්වය තහවුරු කරගන්න සාදාගත් මානසික මෙහෙයවීම්ය.

මේවා බෞද්ධ මුල ධර්මයන්ට පටහැනිය.

මම සංකෘතික වටිනාකම බැහැර නොකරමි. 

පොඩි ගසක් හෝ කපනවාට මම විරුද්ද වන්නෙමි.

ගැහැණුන් මෙම උත්සව වලින්  සම්පුර්ණයෙන්ම බැහැර කර ඇත 

කොස් හෝ අඹ ගසකින් ලබා ගැනෙයි.

2. ගැටඹේ දිය කපන උත්සවය 

පාරම්පරික වශයෙන් මෙය වැදගත්ය.

ජලය ජිවයේ මුල් පුරුකය.

කෘෂිකාර්මික රටක් පවතින්නේ කලට වැසි වසීමත් ඇස්වනු නෙලන විට වියළි 

දේශගුණයක් පැවැත්මයි.

පාලකයන් දුර්ධාන්ත වෙනවිට දේශගුණ විපර්යාස වෙනබවට ජනමනසේ පැලපදියන් වී ඇත්තේ ඒ නිසාය.

පෙරහැර අවසන් වූ බව දන්වන්නේ කලගෙඩියකට මහවැලි ගංගාවේ ජලය පෙරහැරින් වඩමවා මාලිගාවේ සහ සතර දේවාලවල තැන්පත් කිරීමෙන් පසුවය.

කළගෙඩිය අපේ උරුමයකි.

කලගෙඩියක වතුර සිසිල්ය.

මුදල් වැයවන ශිතකරන අවශ්‍ය නැත.

දුර්ධාාන්ත ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට මේවා අරහන් වුනාට ඔඋන් සිටින විටත් නැති විටත් අපේ සංඝසමාජය මේ උරුමයන් ආරක්ෂා කරනු ඇත.

සුද්දන් කාලේ කරපුවා කාඩිනල්ට ඕනෑකමට නටබුන් කරන්න දෙන්න එපා.

රිලොර්ඩ් කාර්දිනල් කම්මුතුයි

රිලොර්ඩ් කාදිනල් කප්ගහන එක නියතයි.

පාස්කු ප්‍රහාරයේ මහ මොලකරුට ලෝගුවේ යට රිංගන්න බැහැ.

ලෝගුව ගලවලා බලන්නත් බැහැ.

හතර බිහිරි කතාව කියන්නේ මේ වගේ ඔලමොට්ටල වැඩ වලටයි. 

පාලු ගෙයි වලං බින්දා ඇති, එක්සත් වෙමු

පාලු ගෙයි වළං බිදලා ආපු නරුමයන් පළවා හැර බෞද්ධ සිංහල උරුමය රැකගන්න කාලය එළබ ඇත. 

එක්සත් වෙමු.

මෙය ගොරකයන් සහ බුද්ධිමත් දේශපාලන විචාරකයන් අතර ඇති ගැටුමක්.

නිදහස්, නිවහල්, සුවෛර්ය රාජ්ජයක් ගොඩ නැගීමට අවශෂ්‍ය කරුණු

 නිදහස්, නිවහල්, සුවෛර්ය රාජ්ජයක් ගොඩ නැගීමට අවශෂ්‍ය කරුණු 

 

තඩියමට කොරස් කටටත් අත දාන්න බෑ කියලා කතාවක් තියෙන්නේ කාඩ්නල් වගේ අයට 

මේ කරුණු උසාවිවල විනිශ්චයකරුවන්ටද අදාලය.

පුජකපක්ෂයට,  විශේෂයෙන් පල්ලියේ කාදිනල්ට තිබිය යුතුයි 

1. සුවෛර්යභාවය 

2. එක්සත්බව 

3. සාධාරණබව 

4. උද්යෝගමත්බව 

5. අවංකබව‍ 

6. නුවනැතිබව 

7. නිෂ්පාදනශීලිබව 

8. නිරෝගීබව 

9. නිහතමානීබව 

10. අලංකාරත්වය 

නැතුව වෛරයෙන් රට ගොඩ නගන්න බැහැ.

නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු තක්කඩියෙක්

What is appropriate for this guy in Dhammapada Verses is Papa agga or EVIL.

ධම්මපාදයේ මේ පුද්ගලයාට සුදුසු දහම් කන්ඩ ඇත්තේ පාප වග්ගයෙහිය.

මිතුරෙකු සෙ පැමිණ අනෙක් පුද්ගලයා වලකට දැමීමක් කෙරෙන්නේ.

සිගලොවාද සුත්‍රයේ වදන් ඔහුට යෝග්‍යය.

නාගානන්ද කොඩිතුවකු:

තක්කඩියෙක් 

 

බොරු කාරයෙක් 

 

ඩීල් කාරයෙක් 

 

මුදල් විශුද්දීකරන පුද්ගලයෙක් 

 

උසාවියේ කෝට්එක ගලවාවලා දාපූ කෙනෙක් 

ජනාධිපතිවරනයකට ඉදිරිපත් වීමට සුසුදුකම් නොමැති කෙනෙක් 

ආදායම් බදු (Income Tax) වංචනිකයෙක් 

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ඔත්තු කාරයෙක් 

ඔහු ගැන මම නොදන්නා කාරණා රාශියකි

ඉදිරියට ඒවා එලියට ඒනු ඇතැයි මම බලාපොරුත්තු වෙමි.

ඔහුට මුදල් වලින් දායක නොවන්න වගබලාගන්න.

 

පරිස්සමින් වෙන්න.

සිගාලොවාද සුත්‍රයට අනුව, ගෙදෙරකට වැද්දගැනීමට නුසුදුසු පුද්ගලයෙක්.

මට හිතෙන විදිහට, කටපාඩම් කළ "දහම් පද" වැරදියට යොදන කෙනෙක්.

ඔහු ධම්මපදය හරියට කියවලා නැති කෙනෙක් 

මෙවන්නන්ට සුදුසු දහම් කාණ්ඩය පසුව සදහන් කරනම්. 

 

ශාවකයා නොමග යැවීම දරුණු අපරාදයකි.

සුනිල් ආරියරත්න නැන්දා මාලනීය නොමරා මැරුවා

සුනිල් ආරියරත්න නාගානන්ද කොඩිතුවක්කු ගානයේ කපටි දේශපාලන උප්පරවැට්ටි කාරයෙකි.

අහෝ අහිංසක නන්දා මාලිනිය දේශපාලන කඩතුරාවකින් වැසි ගොසිනි.

ඒ සුන්දර කට හඬ අප අතර------=== ඇත සහ නැත.

මට ඒ ගීත වල දේශපාලන අරුත තේරුම් ගියද පදවල අරුත දැනටත් තේරුම් ගත නොහැකිය.

නන්දා මාලිනියටත් ඒම පදවල අරුත මිය යන්නට ටික කලකට පෙර තේරුම් ගියා යයි මම අනුමාන කරන්නෙමි.

ඇයගේ නිහඩ සමු ගැනීමට හේතුව එය විය හැකිය.

මම වැරදි නම් සමාවන්න.

නමුත්, සුනිල් ආරියරත්න රාජ කපටියෙක්.

VITAMIN C and Brain Size of Adults

VITAMIN C and Brain Size of Adults  

This is to highlight an article published in NEJM on the 10th of July, 2026 by mainly Japanese authors.

There is a definite relationship with brain size and probably low incidence of dementia on non alcoholic individuals.

I do not believe that neural connections are permanent entities and no change can happen after birth. 

It is shown in serious meditators the neural connections blossom at Jhana level 1 to 5. 

Low dose of Vitamin C regularly enhance neural connections and thereby memory and attention span.

Poor sleeping or break in sleep has adverse effect on Memory and Attention.

It is prudent to suck a Vit C tablet at Day Break to mitigate this untoward manifestation.

I am not sure of the effect of Vit C on melatonin release.

On a different line of investigation, my friend Dr. Chandrasekara who is blind now discovered many moons ago that periodontists or gum disease has direct relationship with cardiovascular episodes. His research is confirmed by many other works on both these fields.

My connection is the relevance of atherosclerosis and heart disease.

1. Atherosclerosis does not cause heart disease. It is harmless deposition of extra fatty material on blood vessels. Abdominal Aorta is the major site. I won't talk about this Fatty Acid SAGA and Cholesterol except it is one component of large number of Fatty Acids.

2. Inflammation at the site of Fatty Deposits precipitates "fatty acids shower" that causes TIA and Stroke long before the first heart attack in many individuals. These episodes are painless unlike angina and many patients ignore these symptoms as mundane.

Treatment is simple.

Low dose Aspirin Therapy.

3. Inflammation is caused by Microscopic Injury that set in motion of release of Interleukin.

4. Periodontists cause the release of Interleukin and that was my friends contribution and the relationship of heart attacks.

5. All my life I was teaching Inflammation and I can remember my old Professor George Tennakoon finishing the introductory lecture series for our students saying: 

There are inflammatory mediators in inflammation and learn them from this Dr.......

Then back at the department he gives me all the references from American Journal Pathology.

Of course, I graduated to NEJM which is again an American publication.

I hated British BMJ and it's British English.

Other benefits of VIT C include: 

Potentiates Memory and Attention

Prevention of Macular Degeneration in eyes.

Possible lower incidence of heart attacks due to antioxidant activity.

No relationship with flue or the duration of the flu.

Dose of VITAMIN C

50mg assuming with the contribution from food (banana, lime, lemon mandarin and oranges), one gets the required 75mg a day.

Body does not produce Vit C.

My bone or contention is one cannot be sure how much one gets from a fruits and vegetables. 

There is no label on the fruit and the size of the fruit that has 75mg.

The quantity of Vit C in a tablet is well known. So taking the tablet makes our life simple. No complications.

It is the ripe banana that has Vit C and all the Hexose and Penose sugars.

There is a caveat here.

Tablets available are 500mg.

Simply, just divide the tablet to 4 pieces and one gets 125mg. Assuming that the tablet is not made to High Quality, one can ignore the excess 50mg.

If one take the 1000mg (2 tablets) the excess is passed in the urine causing light burning sensation. Only the very high doses cause oxalic acid stones in the urine.

1. NEJM is my number 1 journal for over 50+ years.

I am not a fan of BMJ especially because of its language style. Whereas, NEJM has a crisp and direct language style and there are no Shakespearean twist in expression.

2. I was very much involved in childhood nutrition and milk formulae from SMA, Cow and Gate, Anchor and Vitamilk. 

I am not a fan of Indian Amul milk.

Equally fan of milk toffee made of Nestlé Milkmaid condensed milk.

I am not familiar with Danish Arla and Australian milk Devondale and Woolworth 

3. My interest was VITAMIN fortified milk not the standard milk.

In that sense SMA and Cow and Gate were my favorites.

4. Even though Expressed Breast Milk was an option for babies maintaining a Milk Bank except for Neonates was not feasible.

5. One has to look at the label on the milk cartoon or tin to see the composition. Little bit of iron and trace elements like zinc, copper and selenium are invariable in some formulae.

Cardinal's Link to X - Press Pearl's Company

Hypothesis is that Cardinal was bribed by the X - Press Pearl Company to influence "Decision Making" by President and the Chief Justice. 

President is dumb intellectually but he can twist any "Mundane Stuff" to his political advantage.

This Cardinal guy has a big weakness.

He pokes his finger inappropriately.

His hand is visible from the time of "අරගලය".

He wants to claim the full credit and a Title in the Vatican.

God Bless Vatican.

Crafty Crook.

His aim is not fairness but "Political Victimization".

He does not let the "Natural Justice" to take its precidence.

He is in the same line as "Kakki Sudha".

"කක්කි සුධා" approach.

He is a big liability.

The Church is above the law of the country is His Principle.

"හැම තැනටම හොට දාන කොට්ටෝරුවා වගේයි". 

"කාඩිනල් (මෙයා) දැන් කෙහෙල් ගසටත් කොටනවා".

I had long discussion with "AI" since I am not a lawyer.

The extension of the retirement age to the present Chief Justice is relevant here. 

He cannot sit in judgement of this case.

A Referendum is Mandatory is my opinion.

The people should have the right to decide even though I think the average citizen is STUPID and has no understanding of the legal implications.

At a Referendum both side of the divide can expalain to the electorate pros and cons.

It is not a "Political Stance or Stunt" but a basic legal requirement.

Anura only got 46%.

LTTE rump is financing him to divide the country on Ethnic and Religious grounds.

It is pretty obvious.

The legal predicament effects all irrespective of the ethnicity or religious background.

Fairness takes the back door instead of the front door.

It is a back door political dealing where a certain political agenda is controling the outcome.

Cardinal also want to divide the country.

 

"කලගෙඩි සෙල්ලම" දෙවැනි පරිච්ඡේදය ලංකා ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂණයක්‌ වෙනු ඇත.

මෙහි බ්ලොග් සටහන කියවන්න.

"කතෝලික පල්ලියේ කෘමත්‍රණය" නමින් ලිපියක් ලීවේ ඒ නිසාය.

Naganda Kodituwakku of Transparency International has made a formal complaint. 

I do not think that he is fair. 

He is a crook.

He has to settle a political or a legal grudge.

The fact that he is aligning with NPP/JVP makes him a political agent.

He has a grude with a particular judge or judges for derobing his lawyer's mantle.

He is biased.

He is not a lawyer.

I call him the "නාගයා" due to the "Circuitous Process" he has taken.

He has gone to the Bribery Commisdion.

The Chief of Bribery Commission is a NVP/JVP activist.

We cannot expect Transparency from both these parties, namely NPP/JVP and නාගයා.

The judgement is secretly made in a  "Political Circle" with vested interests.

It is ominous.

There is no other way I can describe it.